Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Υπάρχουν τέσσερα είδη ανθρώπων.

Υπάρχουν αυτοί που δεν ξέρουν ότι δεν ξέρουν (αυτούς τους αγνοείς), αυτοί που ξέρουν ότι δεν ξέρουν (αυτούς τους διδάσκεις), αυτοί που δεν ξέρουν ότι ξέρουν (αυτούς τους ξυπνάς) κι αυτοί που ξέρουν ότι ξέρουν (αυτοί είναι οι Δάσκαλοι και τους ακολουθείς).

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Είναι η βαρβαρότητα.

"Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να 'ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του. Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν.

Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ' αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι' αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι «πρακτικοί άνθρωποι» -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί- μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό."

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Τα απλά πράγματα φέρνουν την ευτυχία

Πιστεύετε ότι θα μπορούσαμε να καλλιεργήσουμε το μυαλό μας, με τον ίδιο τρόπο που κάποιος εκπαιδεύει το σώμα του ούτως ώστε να νοιώθαμε μια συνολική ευεξία;

Το γνωρίζατε οτι παράγοντες όπως το κλίμα, η ηλικία, η ομορφιά, τα χρήματα δεν αυξάνουν το πόσο ευτυχισμένος μπορεί να νοιώθει κάποιος; Ακόμα και ο παράγοντας της υγείας δεν συμβάλλει όσο θεωρούμε! Είχα παρακολουθήσει κάποτε μια ομιλία ενός παιδιού το οποίο έπασχε απο μια σπάνια ασθένεια το οποίο δυστυχώς τελικά πέθανε. Το αξιοσημείωτο στην ιστορία είναι οτι ξεκίνησε την ομιλία του λέγοντας «Αν νομίζετε οτι είμαι δυστυχισμένος κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Είμαι πολύ ευτυχισμένος» και το επιχειρηματολόγησε λέγοντας οτι περικλύεται απο μια φανταστική οικογένεια και πολύ καλούς φίλους.

Η ιστορία της σεξουαλικότητας

Ανάμεσα στην εξουσία και στο σεξ δεν καθιερώνεται ποτέ σχέση, παρά μονάχα με τρόπο αρνητικό: απόρριψη, αποκλεισμός, άρνηση, φραγμός ή ακόμα απόκρυψη ή προσωπείο. Η εξουσία δεν έχει τη “δύναμη” να κάνει τίποτε στο σεξ και στις ηδονές, εκτός από το να του λέει όχι. Αν φτιάχνει κάτι, είναι απουσίες και κενά. Εξαφανίζει στοιχεία, εισάγει ασυνέχειες, χωρίζει ότι είναι ενωμένο, χαράζει σύνορα. Οι ενέργειες της παίρνουν τη γενική μορφή του ορίου και της έλλειψης.

Η εξουσία είναι, βασικά, εκείνο που υπαγορεύει στο σεξ τον νόμο του. Πράγμα που σημαίνει πρώτα-πρώτα ότι το σεξ βρίσκεται τοποθετημένο απ’ αυτήν κάτω από ένα καθεστώς δυαδικό: θεμιτό και αθέμιτο, επιτρεπόμενο και απαγορευμένο. Πράγμα που σημαίνει, παραπέρα, ότι η εξουσία ορίζει στο σεξ μια “τάξη” που λειτουργεί ταυτόχρονα σαν μορφή νοητότητας: το σεξ αποκρυπτογραφείται με βάση τη σχέση του προς το νόμο. Πράγμα που σημαίνει, τέλος, ότι η εξουσία δρα ορίζοντας τον κανόνα: η ενέργεια της εξουσίας πάνω στο σεξ γίνεται με τη γλώσσα ή μάλλον με μια πράξη Λόγου που, απ’ αυτό το ίδιο το γεγονός ότι εκφέρεται, δημιουργεί μια κατάσταση δικαίου. Μιλάει και είναι ο κανόνας. Την καθαρή μορφή εξουσίας τη βρίσκει κανείς στο λειτούργημα του νομοθέτη. Και ο τρόπος ενέργειάς της αναφορικά προς το σεξ είναι νομικο-διασκεπτικού τύπου.

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

«Αυτό που Είναι»

Οι σχέσεις είναι ένας καθρέφτης στον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας όπως πραγματικά είμαστε.

Μπορείτε να πάτε σε κάποιον ψυχολόγο ή ψυχαναλυτή, αυτό όμως δεν είναι αυτογνωσία. Η αυτογνωσία γεννιέται όταν έχουμε επίγνωση του εαυτού μας μέσα στις σχέσεις, που μας δείχνει αυτό που είμαστε κάθε στιγμή.

Οι σχέσεις είναι ένας καθρέφτης στον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας όπως πραγματικά είμαστε. Αλλά οι πιο πολλοί από μας δεν έχουμε την ικανότητα να κοιταζόμαστε έτσι όπως είμαστε στις σχέσεις, επειδή αμέσως αρχίζουμε να κατακρίνουμε ή να δικαιολογούμε αυτό που είμαστε.

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ίχνη στην άμμο ...

Ετοιμάζω βαλίτσες ... Στριμώχνω κάπου ένα ουράνιο τόξο, ένα κρυστάλλινο ποδήλατο και μια κόκκινη μπάλα. Καρφιτσώνω χαμόγελα στα ρούχα μου, ξεσκονίζω προσεκτικά τη θλίψη. Τις πικρές σκέψεις των μαύρων φεγγαριών. Θέλω να πάρω μαζί μου ένα μπουκέτο ανεμώνες, έναν ίσκιο δροσερό, μια θάλασσα γαλαζοπράσινη, ένα αθώο χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά, λίγο καρπούζι παγωμένο. Τι ξεχνάω, τι ξεχνάω ...

-Θα πας μακριά;
-Δεν έχει σημασία που πηγαίνει το κορμί.
-Θ' αργήσεις;
-Η καρδιά ξέρει πότε γυρίζεις κάπου.

Τυλίγω προσεκτικά κάτι όνειρα, διπλώνω μερικές λέξεις, βάζω στο πλάι δυό-τρία ξεχασμένα άστρα. Έχω παπούτσια για τον ουρανό, πυγολαμπίδες στα μαλλιά, κοχύλια για σκουλαρίκια. Έχω ένα άσπρο πουκάμισο και μια φούστα με πεταλούδες. Τραγούδια για τον άνεμο, βιβλία με λευκές σελίδες, ταινίες που θα σκηνοθετήσω αύριο, σεντόνια με χαμένα νησιά, ακτές ανεξερεύνητες στην τσάντα μου.. Παντού μπορώ να πάω. Αλλά θα μου πάρει λίγο χρόνο να αποφασίσω, από που θα επιστρέψω.. Διαβατήριο πλαστό.. Έτοιμη!

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

15 σοφά ρητά για τη ζωή!

Διαβάστε παρακάτω μερικά ρητά που αν τα εφαρμόσετε σίγουρα θα καλυτερεύσετε τη ζωή σας…

1. Ο χρόνος που χάσατε κάνοντας κάτι που σας αρέσει δεν μπορεί να θεωρηθεί χαμένος χρόνος.

2. Η αποτυχία είναι μία καλή ευκαιρία να προσπαθήσεις πάλι. Αυτή τη φορά πιο έξυπνα.

3. Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή μας φτιάχτηκαν για να τα μοιραζόμαστε.

4. Ο καλύτερος τρόπος για να προβλέψεις το μέλλον είναι να το δημιουργήσεις.

5. Όσο περισσότερο περιμένεις το μέλλον, τόσο μικρότερο θα είναι.

6. Μπορείς να κάνεις οτιδήποτε αλλά όχι τα πάντα.

7. Δεν ξέρεις ποτέ πόσο δυνατός είσαι αν δεν έρθει ένα εμπόδιο για να χρησιμοποιήσεις τη δύναμη αυτή.

Μαθηματικά και φιλοσοφία, η τέλεια αρμονία

Πως τα μαθηματικά και η φιλοσοφία διατηρούν μια ιδιαίτερη ερωτική σχέση –Η έννοια της λογικής ενώνει τις δύο επιστήμες. 

Έχοντας αμέτρητα πράγματα να «χωρίσουν», οι θεωρητικές και οι θετικές επιστήμες αποτελούν ξεχωριστή επιλογή κάθε μαθητή του λυκείου που έρχεται στην δύσκολη θέση να διαλέξει μεταξύ... δύο βασικών κλάδων της επιστήμης. Το ταλέντο στα μαθηματικά, ή η έφεση στα αρχαία είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που θα οδηγήσουν τους μαθητές στην επιλογή της κατεύθυνσης τους. Μια επιλογή που έρχεται να αποκλείσει σε τεράστιο βαθμό κάθε επαφή με την... θεωρητικά αντίθετη επιστήμη. Γιατί όμως στηρίζουμε αυτό το ξεκάθαρο διαχωρισμό μεταξύ θετικών και θεωρητικών επιστημών;

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Το σούσι έχει περισσότερο υδράργυρο!

Ενώ πολλοί πιστεύουν ότι το σούσι (sushi) είναι ένα υγιεινό γεύμα χαμηλών θερμίδων και μια εναλλακτική λύση για τα φαγητά φαστ φουντ, μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι τα πράγματα μπορεί να είναι διαφορετικά.  Όσοι καταναλώνουν σούσι σε σταθερή βάση εκθέτουν τον εαυτό τους σε υψηλά επίπεδα υδραργύρου. Το σούσι είναι ιαπωνικό παραδοσιακό φαγητό το οποίο έχει ως βάση το ξιδάτο ρύζι το οποίο συνδυάζεται με ψάρια και άλλα θαλασσινά.

Πριν από λίγα χρόνια ήταν αδιανόητο να διαβάσει κανείς ότι τα ψάρια, τουλάχιστον ορισμένα είδη, μπορεί τελικά να κάνουν κακό στην υγεία. Δυστυχώς, μερικά είδη ψαριών είναι μολυσμένα με υδράργυρο ένα βαρύ μέταλλο που είναι τοξικό για τον οργανισμό.

Η μελέτη έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Rutgers, στο Νιου Τζέρσι, δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Risk Research, και βρήκε ότι η κατανάλωση ορισμένων ειδών σούσι μπορεί τελικά να είναι επιζήμια για την υγεία λόγω του υδραργύρου που περιέχουν.

Οι ερευνητές ζήτησαν από 1.289 εθελοντές να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια για την κατανάλωση ψαριών και σούσι. Επιπλέον, εξέτασαν δείγματα ψαριών από το Νιου Τζέρσι, τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο για να καταγράψουν τα επίπεδα υδραργύρου σε αυτά.

Γεννιόμαστε άθεοι

«Κανείς δεν γνωρίζει κάποιον θεό, μέχρι την στιγμή που θα του τον συστήσει κάποιος»

Το θρησκευτικό μονοπάτι που ακολουθεί ο καθένας από εμάς δεν είναι τίποτα άλλο παρά ΘΕΜΑ ΤΥΧΗΣ, αφού εξαρτάται από το που θα γεννηθούμε. Κάθε μέρος «συστήνει» τον δικό του θεό, και κάθε νεογέννητο στιγματίζεται πριν ακόμα γεννηθεί με το πιο μονοπάτι θα ακολουθήσει. Κοιτώντας όμως το θέμα σφαιρικά, προκύπτει το ερώτημα τι είναι αυτό που μας ώθησε στην πίστη σε ένα ανώτερο ον; Τι καθιστά κάποιον  θεό για εμάς απαραίτητο; Εμείς δημιουργήσαμε τον Θεό κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν ή αυτός εμάς;

Μετά από τόσους αιώνες φιλοσοφικής ανάλυσης και περισυλλογής, οι απαντήσεις ούτε που αχνοφαίνονται. Ο μόνος σύμμαχος στην αναζήτηση της λύσης του γόρδιου δεσμού είναι η (προ)ιστορία του είδους μας.

Εκεί, συναντάμε αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία: Ανατρέχοντας στις απαρχές της ύπαρξής μας (10.500 π.κ.ε). και μελετώντας την πορεία μας μέχρι σήμερα, δε μπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι πίσω από οποιαδήποτε θρησκευτική «αμφίεση», από τον πολυθεϊσμό της αρχαίας Αιγύπτου και της αρχαίας Ελλάδας, μέχρι και τις σημερινές διαφορετικές εκδοχές του μονοθεϊσμού, κάθε σκέψη η ενέργειά μας κινείται γύρω από δυο άξονες: Την καταπράυνση του πόνου και την ικανοποίηση των αισθηματικών μας αναγκών.

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Τα κεριά και η ιστορία τους

Το φως ήταν πάντα ένα σύμβολο της ανθρώπινης προόδου. Από θεωρητική άποψη μετακινούμαστε από το σκοτάδι στο φως. Από πρακτική άποψη κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Αν καταφέρνουμε να παράγουμε και να ελέγχουμε το φως τότε πολλά πράγματα είναι πιθανό να καταφέρουμε. Δεν χρειάζεται πια να εξαρτόμαστε από τις εποχές, δεν χρειάζεται να περιμένουμε να ξημερώσει. Το φως μας δίνει χρόνο για δουλειά, για μελέτη, για δημιουργία. Το φως προάγει τον πολιτισμό.

Το κερί ήταν μια από τις πρώτες μορφές παραγωγής τεχνητού φωτισμού. Εύκολο να παραχθεί, να μεταφερθεί, και σε πολλές περιπτώσεις φαγώσιμο. Για δυο χιλιάδες χρόνια φώτιζε τον δρόμο στους εξερευνητές, τους στρατιώτες, τους ιερείς και τους διανοούμενους.

Πενία τέχνας κατεργάζεται, και τα πρώτα κεριά μερικές φορές πήραν παράξενες μορφές για να αξιοποιήσουν τις διαθέσιμες πηγές. Όπως ο πολιτισμός έτσι και τα κεριά εξελίχθηκαν και πολλά από τα παλιά κεριά ελάχιστα μοιάζουν με αυτά που χρησιμοποιούμε σήμερα. Η χρήση και η εξέλιξη των κεριών φαίνεται ότι ξεκινάει από την προϊστορική εποχή, ωστόσο πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά σχετικά με την καταγωγή των κεριών.
Αν και εικάζεται ότι τα πρώτα κεριά δημιουργήθηκαν από τους αρχαίους Αιγυπτίους οι οποίοι χρησιμοποιούσαν πυρσούς από καλάμια που τα βουτούσαν σε λίπος, ωστόσο αυτές οι κατασκευές δεν είχαν φυτίλι για να μπορούμε να τις θεωρήσουμε κεριά.

Ανιχνεύοντας τα κίνητρα της συμπεριφοράς μας

Στην διάρκεια σχεδόν πέντε δεκαετιών, στην προσπάθειά μου να σκιαγραφήσω ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για τα κίνητρα της συμπεριφοράς μας, μέσα από τα εμπειρικά δεδομένα και τις θεωρητικές αναζητήσεις, εντόπισα 4 θεμελιακές έννοιες.

Σε μια συνθετική ολότητα θεωρίας και εμπειριών αυτές οι 4 έννοιες μπορούν να μας δώσουν ένα χρήσιμο ερμηνευτικό πλαίσιο ξεκινώντας από τη διαπίστωση ότι, μολονότι διαφέρουμε ως άτομα, μέσα στην ίδια κοινωνία παραμένει κοινός ο παρονομαστής της ανθρώπινης φύσης μας.

Οι 4 έννοιες, αναγνώριση, ανταπόκριση, ασφάλεια και νέες εμπειρίες παρουσιάζονται παρακάτω με το ρόλο που η κάθε μια τους διαδραματίζει στη διαμόρφωση και εκδήλωσης της συμπεριφοράς μας.

Τα υλικά αγαθά δε μας κάνουν πιο ευτυχισμένους

Όσο αυξάνονται, τόσο μειώνεται η συναισθηματική ευημερία. Η αγορά ενός καινούριου αυτοκινήτου, ή μιας τηλεόρασης 60 ιντσών τελευταίας τεχνολογίας αποτελούν το «όνειρο» πολλών στην καταναλωτική κοινωνία που ζούμε.

Ωστόσο, τέτοιου είδους επιδιώξεις καταφέρνουν τελικά να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα απ’ ό,τι αρχικά μπορεί να πίστευε κανείς.

Αντί, λοιπόν, να γίνεται κανείς πιο χαρούμενος και πιο ευτυχισμένος, η απόκτηση ολοένα και περισσότερων πραγμάτων επιφέρει… κατρακύλα!

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Motivation and Emotion, η συναισθηματική ευημερία «κάνει βουτιά» όσο πιο υλιστικός είναι κανείς.

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Μίλησε μας για τη Φιλία

Και ένας νέος είπε, Μίλησε μας για τη Φιλία.

Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας: Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη. Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας.

Γιατί πηγαίνετε στο φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας. Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δε φοβάστε το όχι στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι.

Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του.

Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη.

Όταν χωρίζεσαι από το φίλο σου, δε λυπάσαι, γιατί αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν μπορεί να είναι πιο φανερό στην απουσία του, όπως ο ορειβάτης βλέπει πιο καθαρά το βουνό από την πεδιάδα.

Και μη βάζετε κανένα σκοπό στη φιλία εκτός από το βάθαιμα του πνεύματος. Γιατί η αγάπη που γυρεύει κάτι άλλο εκτός από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου δεν είναι αγάπη παρά ένα δίχτυ που ρίχνεται στη θάλασσα και μόνο το ανώφελο θα πιάσει.

Η λάμψη της ευτυχίας

«Όταν έχεις δει μια και μοναδική φορά τη λάμψη της ευτυχίας στο πρόσωπο ενός πλάσματος που αγαπάς, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι δυνατό να υπάρχει άλλη τάση στον άνθρωπο παρά μόνο να προκαλεί αυτό το φως στα πρόσωπα που τον περιστοιχίζουν. 

Και σε σπαράζει η σκέψη της δυστυχίας και του σκοταδιού που ρίχνεις, με το γεγονός και μόνο της ζωής σου, στις καρδιές που συναντάς»

Το ανδρόγυνο

Ο Αριστοφανικός μύθος για την ανθρώπινη φύση στο πλατωνικό Συµπόσιο. «Τι είν’ αυτό που ζητάτε, άνθρωποι, ο ένας από τον άλλον;»

Ένα απόσπασμα από το Συμπόσιο του Πλάτωνα όπου ο Πλάτωνας παραθέτει έναν "μυθο" μέσω του αττικού κωµικογράφου, Αριστοφανη. Ο οποίος με χαρακτηριστικό αριστοφάνειο ύφος και τεχνική, παρουσιάζει στους συµποσιαστές του τον δικότου λόγο περί έρωτα.

Μα φυσικά το θέμα δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από την ανθρώπινη φύση και τον Έρωτα.

Να είσαι άξιος

Πρόσεχε, οι συγκινήσεις φτιάχτηκαν για να μοιράζονται, η δύναμη και το κουράγιο είναι όπως δυο μπαστούνια που μπορούν να στραφούν ενάντια σ’ αυτόν που τα χρησιμοποιεί άσχημα. Οι άντρες έχουν κι αυτοί το δικαίωμα να κλαίνε, Άρθουρ, οι άντρες γνωρίζουν κι αυτοί την οδύνη. Τα κοινά όνειρα είναι οι πιο όμορφες αναμνήσεις. Η μοναξιά είναι ένας κήπος όπου η ψυχή μαραίνεται, τα λουλούδια που φυτρώνουν εκεί δεν έχουν μυρωδιά.

Η αγάπη έχει μια υπέροχη γεύση, να θυμάσαι πως πρέπει να δώσεις για να λάβεις. Να θυμάσαι πως πρέπει να είσαι ο εαυτός σου για να μπορέσεις να αγαπήσεις. Έχε εμπιστοσύνη στο ένστικτό σου, να είσαι πιστός στη συνείδηση και στη συγκίνηση, ζήσε τη ζωή σου, έχεις μία μονάχα. Στο εξής είσαι υπεύθυνος του εαυτού σου κι αυτών που θα αγαπήσεις.  

Να είσαι άξιος, αγάπα, μη χάσεις αυτό το βλέμμα που μας ένωνε τόσο όταν μοιραζόμασταν τις αυγές.

Θυμήσου τις ώρες που περάσαμε φροντίζοντας τα τριαντάφυλλα, παρατηρώντας το φεγγάρι, μαθαίνοντας το άρωμα των λουλουδιών, ακούγοντας τους θορύβους του σπιτιού για να τους καταλάβουμε.

Πρόκειται για πράγματα απλά, ίσως ξεπερασμένα, αλλά μην αφήσεις ποτέ τους πικρόχολους ανθρώπους να διαστρεβλώσουν αυτές τις στιγμές που είναι μαγικές γι’ αυτόν που ξέρει να τις ζήσει.

O άνθρωπος είναι χτήνος!

- O άνθρωπος είναι χτήνος! φώναξε και χτύπησε με θυμό το ραβδί του στις πέτρες. Μεγάλο χτήνος. Δεν το ξέρει η ευγένειά σου, σου ήρθαν μαθές όλα βολικά, μα ρώτα και μένα· χτήνος, σου λέω! Του 'καμες κακό; Σε σέβεται και σε τρέμει. Του 'καμες καλό; Σου βγάζει τα μάτια.

Κράτα την απόσταση, αφεντικό! Μη δίνεις θάρρος στους ανθρώπους, μην τους λες πως όλοι είμαστε ένα, πως όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα· γιατί ευτύς θα σου πατήσουν το δίκιο σου, θα σου αρπάξουν το ψωμί σου και θα σε αφήσουν να ψοφήσεις της πείνας. Κράτα την απόσταση αφεντικό το καλό που σου θέλω!

- Μα δεν πιστεύεις εσύ σε τίποτα; έκαμα φουρκισμένος.

- Όχι δεν πιστεύω σε τίποτα - πόσες φορές να σου το πω; Δεν πιστεύω σε τίποτα, μήτε σε κανένα, παρά μονάχα στο Ζορμπά. Όχι γιατί ο Ζορμπάς είναι καλύτερος από τους άλλους, καθόλου, μα καθόλου! Χτήνος κι αυτός. Μα πιστεύω στο Ζορμπά γιατί αυτόν μονάχα έχω στην εξουσία μου, αυτόν μονάχα ξέρω, όλοι οι άλλοι φαντάσματα. Με τα μάτια του βλέπω, με τ' αυτιά του ακούω, με τ' άντερά του χωνεύω. Όλοι οι άλλοι, σου λέω, φαντάσματα. Άμα θα πεθάνω εγώ, όλα πεθαίνουν. Όλος ο Ζορμπαδόκοσμος πάει στο φούντο!

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η ζωή είναι ωραία μέσα στην καθημερινότητα.

Ειλικρινά ποιος βλέπει τη ζωή μαγική μέσα στην καθημερινότητα; Ποιος προλαβαίνει να δει τη μαγεία; Μάλλον κανείς.

Κι όμως, η μαγεία υπάρχει ακόμη και τις μέρες που τα βλέπουμε όλα γκρίζα. Θα αναρωτιέστε το πού και δικαίως. Μαγεία λοιπόν υπάρχει εκεί που συμβαίνει το απροσδόκητο, μια έκπληξη. Από το πολύ απλό του να δούμε κάποιον γνωστό στον δρόμο που είχαμε να συναντήσουμε καιρό και να νιώσουμε χαρά, μέχρι το να ακούσουμε μια φράση από ένα ραδιόφωνο και να εμπνευστούμε για κάτι.

Το μόνο που χρειάζεται είναι αφεθούμε σ΄αυτό για να νιώσουμε τη μαγεία. Να ανοίξουμε την καρδιά μας, την ψυχή και το μυαλό μας. Να είμαστε ανοιχτοί σε νέες γνωριμίες και νέες σκέψεις. Είναι ωραίο να σπάμε την ρουτίνα που και που. Να νιώθουμε πώς είμαστε μέσα στο παιχνίδι της ζωής και όχι μαριονέτες αυτής.

Να μην φοβόμαστε να γελάσουμε ή και να κλάψουμε, να είμαστε χαρούμενοι ή και θλιμμένοι, να είμαστε μόνοι ή με παρέα, να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Να το πάρουμε απόφαση ότι όλα είναι μες στο παιχνίδι και να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και η ζωή θα μας ανταμείψει με λίγη από την μαγεία της.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Σύγχρονες Λατινικές Φράσεις

Τα Λατινικά είναι για πολλούς μια «νεκρή» γλώσσα, όμως αποτελούν την απαρχή για πολλές γλώσσες τις οποίες μιλάμε στη σύγχρονη εποχή. Όσοι πιστεύουν ότι αυτή η γλώσσα έχει πεθάνει, αξίζει να διαβάσουν τα παρακάτω για να καταλάβουν ότι μια γλώσσα είναι ζωντανή όχι μόνο όταν μιλιέται με τη συμβατική έννοια, αλλά ακόμα και όταν φράσεις της αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της προφορικής αλλά και γραπτής έκφρασής μας.

Οι παρακάτω λατινικές εκφράσεις χρησιμοποιούνται πολύ συχνά και σε πολλές περιστάσεις, άρα η λίστα που ακολουθεί είναι ένας πολύτιμος οδηγός για όλους μας που καθημερινά χειριζόμαστε τη γλώσσα ποικιλοτρόπως.

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

Η προσωπικότητα αποτυπώνεται στον εγκέφαλο

Οσο μεγαλύτερη σε μέγεθος είναι μια περιοχή του εγκεφάλου, τόσο ισχυρότερη είναι σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της. Πολλές φορές μιλάμε για κάποιον γνωστό μας που είναι «η ψυχή της παρέας» ή για κάποιον άλλον που είναι μονίμως νευριασμένος. Τα χαρακτηριστικά αυτά της προσωπικότητας, τα οποία γίνονται εμφανή στις κοινωνικές συναναστροφές μας, είναι όμως «καταγεγραμμένα» και στον εγκέφαλο. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου της Μινεσότας μια απεικόνιση του εγκεφάλου μπορεί να δείξει τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου με βάση το μέγεθος διαφορετικών περιοχών του. Οσο μεγαλύτερη είναι σε μέγεθος μια περιοχή του εγκεφάλου τόσο ισχυρότερη εκτιμάται ότι είναι σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να περιγραφεί ο χαρακτήρας κάποιου. Οι ψυχολόγοι έχουν λοιπόν ενώσει παρεμφερή χαρακτηριστικά σε πέντε μεγάλες κατηγορίες: νευρωτισμός, εξωστρέφεια, ανοιχτότητα- ειλικρίνεια, αλτρουισμός- συνεργατικότητα, οργανωτικότητα- ευσυνειδησία (στα αγγλικά οι πέντε αυτές κατηγορίες αποκαλούνται «Βig Five»).

Οι ερευνητές από τη Μινεσότα με επικεφαλής τον δρα Κόλιν ντε Γιανγκ προχώρησαν σε απεικόνιση του εγκεφάλου 116 εθελοντών. Προέκυψε σύνδεση μεταξύ του μεγέθους συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου και της προσωπικότητας σε ό,τι αφορούσε τέσσερις από τις πέντε κατηγορίες (εκτός από εκεί νη της ανοιχτότητας- ειλικρίνειας).

Το νόημα που διασκορπίσαμε

«Μόνο για εσάς, τέκνα της μάθησης και της σοφίας, κάναμε όλο τούτο το έργο. Εξετάστε το, συλλογιστείτε το νόημα που διασκορπίσαμε σε διαφορετικά μέρη και το συγκεντρώσαμε πάλι και πάλι. Αυτό που αποκρύψαμε σε ένα μέρος, το καταδείξαμε φανερά σε ένα άλλο, ώστε να γίνει κατανοητό μόνο από τη σοφία σας»

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Η αυθεντική και ριζικά πρωτότυπη σκέψη...

Τόσο η φιλοσοφική παράδοση, όσο και η σύγχρονη φιλοσοφία εξελίσσονται πάνω σ' ένα κοινό έδαφος: Στην πίστη για την ύπαρξη του γίγενσθαι.

Για τη μια, όπως και για την άλλη, η ύπαρξη του γίγνεσθαι είναι ολοφάνερη και αναμφισβήτητη. Είναι ακριβώς αυτό το ολοφάνερο που διαπιστώνουμε ότι σέβονται τόσο αυτοί που αποδέχονται, όσο και αυτοί που αρνούνται την αμετακίμητη πραγματικότητα.

Αυτό σημαίνει ότι τα μεγαλοπρεπή σχήματα που εμφανίζονται σιγά-σιγά στην πορεία της φιλοσοφικής σκέψης, είναι ασφαλώς πρωτότυπα, αλλά είναι κατά κάποιον τρόπο υποταγμένα, υποδεέστερα, αφού πρωτότυπο στην πρώτη σημασία είναι η ελληνική επίκληση για πίστη στην ύπαρξη της πραγματικότητας.

O κώδικας ηθικής των Ινδιάνων

1. Ξύπνα με το φως του Ήλιου για να προσευχηθείς. Να προσεύχεσαι μόνος. Να προσεύχεσαι συχνά. Το Μεγάλο Πνεύμα θα ακούσει, αρκεί να μιλήσεις.

2. Να δείχνεις κατανόηση για αυτούς που έχασαν το δρόμο τους. Άγνοια, αλαζονία, θυμός, ζηλοτυπία και πλεονεξία ανθούν από μια χαμένη ψυχή. Προσευχήσου ότι θα βρουν καθοδήγηση.

3. Ψάξε για τον εαυτό σου, να είσαι ο εαυτός σου. Μην επιτρέπεις σε άλλους να δημιουργούν το μονοπάτι σου. Είναι δικός σου ο δρόμος και μόνο δικός σου. Άλλοι μπορούν να περπατήσουν μαζί σου αλλά κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στη θέση σου.

4. Να συμπεριφέρεσαι στους καλεσμένους σου με σύνεση. Να τους σερβίρεις το καλύτερο φαγητό, δώσε τους το καλύτερο κρεβάτι και συμπεριφέρσου τους με εκτίμιση και τιμή.

Η επιστήμη οφείλει να υπηρετεί

Όλα τα κανάλια σε όλον τον κόσμο ασχολούνται εκ νέου με το πείραμα του cern. Ψάχνουν, λέει, να βρουν το «σωματίδιο του Θεού». Όταν είχε “γεννηθεί” η Ντόλι το πρόβατο, το πρώτο κλωνοποιημένο θηλαστικό οι περισσότερες εφημερίδες είχαν ένα κεφάλι προβάτου στα πρωτοσέλιδά τους.

Βουνά χρημάτων δαπανώνται για τέτοιου είδους πειράματα, χωρίς πρώτα να έχει λυθεί το πρόβλημα του χρέους και της πείνας εκατομμυρίων ανθρώπων. Τα 2/3 της γης δεινοπαθούν, ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι παίζουν με τις ψυχές μας. Να δούμε πότε θα έχει επιτέλους αποτέλεσμα αυτό το cern.

Τόσο καιρό δεν ακούμε τίποτα άλλο από ακαταλαβίστικες για τον μέσο πολίτη θεωρίες. Λες και ένα «υποατομικό» σωματίδιο (μποζώνιο Χιγκς), όντας μια ασυνείδητη μονάδα ενέργειας -αν υπάρχει- δημιουργεί, συντονίζει και σχεδιάζει το άπειρο σύμπαν με τα τρισεκατομμύρια των γαλαξιακών σχηματισμών καθώς και εξασφαλίζει την αρμονία του. Δίχως μάλιστα να έχει γνώση του εαυτού του το σωματίδιο φέρεται να είναι σε θέση να δημιουργεί από το μηδέν συνειδητά όντα, όπως ο άνθρωπος.

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Να μάθουμε την Άνοιξη

Toν Μάρτιο, τυπικά πρώτο μήνα της άνοιξης, κάνει ακόμα κρύο, μα όσο προχωράει το νιώθεις, κάτι αποχαιρετάς, κάτι έρχεται. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε δύο εποχές, αν και θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε στιγμή στο χρόνο, αναρωτιέσαι, έχει νόημα η ζωή χωρίς κάτι να θέλουμε, να κάνουμε προσπάθειες προς αυτό; 

Η επιθυμία πηγάζει από μέσα μας και μας κινεί, κι αν ο χρόνος κυλάει χωρίς κάτι να σπάει τη μονοτονία έρχονται στιγμές που νιώθεις μια πνοή και δεν ξέρεις κατά πού φυσάει, θέλεις να έρθει η άνοιξη, να βρεθείς σε ένα ανθισμένο λιβάδι. Ο χειμώνας σε κάνει να κλείνεσαι κι εσύ επιθυμείς να βγεις έξω, στον ήλιο, να κλείσεις τα μάτια και να νιώσεις να σε ζεσταίνει.

Δεν έχει να κάνει τόσο με τις εποχές, μέσα μας ο χρόνος χαράζει τους δικούς του κύκλους, κι έτσι τυχαίνει στη ζωή να υπάρχουν κενά και δυστοπίες, καθυστερήσεις και αγκυλώσεις, ποιος μπορεί να το αρνηθεί; Μα αν τα πράγματα έχουν ένα νόημα αυτό συμβαίνει γιατί είναι δρόμοι που κάπου οδηγούν, από μια εποχή σε μια άλλη, από το κρύο στη ζέστη, άλλο που κάποιοι το προτιμούν ανάποδα. Ποιος θα κρίνει την ανάγκη μας, ποιος δεν το ξέρει από πρώτο χέρι πως άλλοτε είμαστε αδύναμοι κι άλλοτε δυνατοί, έτσι είναι η φύση μας, διαθέτει ένα εύρος δυνάμεων, κι ούτε μπορούμε να φανταστούμε για πόσα πράγματα είμαστε ικανοί.

Ποια ζώα δεν θα έμπαιναν σήμερα στην Κιβωτό του Νώε

Οι τελευταίες αμερικανικές εκλογές κόστισαν 6 δισεκατομμύρια δολάρια. Περίπου το ίδιο ποσό ξοδεύουν οι Αμερικανοί για την προστασία των πεταλούδων (monarch butterflies).

Το συγκεκριμένο είδος πεταλούδας αποτελεί το «επίσημο έντομο» επτά διαφορετικών πολιτειών στις ΗΠΑ, γράφει ο Matt Sonika στο The Week.

«Πώς όμως αποφασίζουμε τη νομισματική αξία ενός ζωικού είδους;», αναρωτιέται ο αρθρογράφος.

Οδεύουμε προς την κατάρρευση του πολιτισμού;

Μελέτη η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκοντάρ της NASA προβλέπει ότι σύσσωμος ο ανεπτυγμένος κόσμος του πλανήτη οδεύει προς την καταστροφή αφού ο βιομηχανικός πολιτισμός θα καταρρεύσει μέσα στις επόμενες δεκαετίες.

Αιτία της πτώσης θα είναι σύμφωνα με τους επιστήμονες η μη βιώσιμη εκμετάλλευση των πόρων και η διαρκώς αυξανόμενη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου.

Ένας ύπουλος μιθριδατισμός

Ως πότε "το Κακό θα υπερβαίνει ποσοτικά κατά πολύ το Καλό;" Από την πιο τρυφερή παιδική του ηλικία ο άνθρωπος αποτελεί αντικείμενο εθισμού (κυρίως μέσω των ειλημμένων ιδεών που κυριαρχούν και που του επιβάλλονται έξωθεν) σε ένα κοινωνικό Συναινετικό Κοσμοείδωλο το οποίο προσπαθεί να παρουσιάσει έναν κόσμο εξωραϊσμένο, ούτως ώστε να γίνεται αποδεκτός από τη συνείδησή του και στοιχειωδώς «φιλικός» και βιώσιμος.

Έτσι, του φαίνονται εντελώς φυσιολογικά πράγματα που, υπό άλλες συνθήκες, θα φάνταζαν μάλλον άκρως αφύσικα: τα τεμαχισμένα κουφάρια ζώων που κρέμονται στα τσιγκέλια του κρεοπωλείου («αυτή είναι η τροφική αλυσίδα»), οι καυγάδες και οι χειροδικίες του γάμου («έτσι είναι τα ζευγάρια, μαλώνουν πότε-πότε»), η κακοποίηση των παιδιών («ε, γονιός είναι, θα δώσει και κανένα χαστούκι»), και κατ’ επέκταση και όλα τα υπόλοιπα βίαια κοινωνικά φαινόμενα, όπως οι κοινωνικές συγκρούσεις, οι πόλεμοι, κλπ., αρχίζουν να παίρνουν σταδιακά διαστάσεις εξ ίσου αναγκαίες και αναπόφευκτες με τις φυσικές καταστροφές, όπως είναι οι σεισμοί, οι επιδημίες, οι λιμοί, κλπ.

…και όλα αυτά καλύπτονται σταδιακά από έναν τόσο ανθεκτικό και αυτονόητο μανδύα «κανονικότητας», ώστε κανείς να μην σκέφτεται ότι ορισμένα από αυτά τα «φυσιολογικά» φαινόμενα περιορίζονται στον άνθρωπο και είναι παντελώς άγνωστα στο βασίλειο των ζώων, τα οποία π.χ. δεν έχουν συζυγικούς καυγάδες, δεν κακοποιούν τα μικρά τους, σκοτώνουν σπανιότατα άτομα του δικού τους είδους, κλπ.

Καταστροφικές αναβολές

Αν το καλοσκεφθούμε η αναβλητικότητα είναι ίσως συνώνυμο της τεμπελιάς, ίσως ακόμη καλύτερα, πηγάζει απ’ την φυγοπονία. Ο Δάντης σίγουρα κάτι τέτοιο είχε στο μυαλό του όταν όριζε την οκνηρία ως θανάσιμο αμάρτημα.

Έχετε αναλογιστεί ποτέ, πόσες μέρες πήγαν χαμένες, πόσες ευκαιρίες χάθηκαν, πόση ευτυχία αφήσαμε να γλιστρήσει από τα χέρια μας, επειδή δεν πήραμε μια μεγάλη απόφαση, επειδή πιστέψαμε πως υπήρχε αρκετός χρόνος και αύριο, επειδή δειλιάσαμε να κάνουμε εκείνο το βήμα, εκείνη την κίνηση που έπρεπε – όταν έπρεπε;

Η οκνηρία σε αντίθεση με τα άλλα θανάσιμα αμαρτήματα, τα οποία σχετίζονται με την υπερβολή και την έλλειψη ελέγχου, έχει να κάνει με την υπερβολική στασιμότητα, με την έλλειψη κινήτρων, μέσα μας ή έξω μας. Τι μας κάνει όμως να μένουμε αδρανείς; Τι είναι αυτό που μας κάνει να θέλουμε ν’αποφύγουμε πράξεις, έργα, κατ’ επέκταση κάθε είδους εξέλιξη και διαφορετικότητα; Ένας άνθρωπος φυγόπονος, δειλός, αναβλητικός είναι συνήθως ένας άνθρωπος φοβισμένος. Το να μην αρπάζουμε μια ευκαιρίας ζωής, είτε αυτή είναι επαγγελματικής φύσεως, είτε συναισθηματικής, έχει να κάνει με το φόβο που έχει ριζώσει μέσα μας ή καλύτερα με τον φόβο που εμείς επιτρέψαμε να ριζώσει μέσα μας.

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Ναι

Αυτή η τόσο δα μικρή λέξη, δημιουργεί τρομερά μεγάλα προβλήματα. Μία από τις πιο φοβερές ταμπέλες που καλείται να ξεριζώσει από μέσα του ο σύγχρονος, μέσος, δυτικός άνθρωπος, είναι αυτή του καλού παιδιού. Και φυσικά για να είσαι καλό παιδί... θα πρέπει να πεις "ΝΑΙ" σε όλα και σε όλους. Δεν πρέπει να χαλάσεις το χατίρι κανενός και, προς θεού, δεν πρέπει ποτέ να στεναχωρήσεις κανέναν, αλλιώς τόσα χρόνια προσπάθειας θα καταρρεύσουν!

Ένα βλέμμα απογοήτευσης, μια ειρωνία... αρκεί για να σου πει ότι "δεν προσπαθείς αρκετά". Μάθε όμως ότι στην πραγματικότητα, για κάθε "Ναι" που λες ενώ δεν το εννοείς και το κάνεις απλά γιατί δεν μπορείς να πεις όχι πλησιάζεις ένα βήμα πιο κοντά στο θάνατο.

Ντυθείτε με χρώματα κι αλλάξτε τη διάθεσή σας

Το κατάλληλο χρώμα των ρούχων είναι το μυστικό! Αισθάνεστε δυσαρέσκεια, βαριέστε ή μήπως θέλετε να ενισχύσετε την ερωτική σας διάθεση; Μήπως αναζητάτε μια συναισθηματική ώθηση; Αλλάξτε τη διάθεσή σας επιλέγοντας το κατάλληλο χρώμα στα ρούχα σας και η μέρα σας θα μεταμορφωθεί!

Μπλε. Νιώθετε μελαγχολικά; Το μπλε είναι γνωστό ως το χρώμα της ειρήνης, μια επιλογή που ηρεμεί την ψυχή. Χαλαρώστε, κοιτάξτε το γαλάζιο του ουρανού ή φανταστείτε το βαθύ μπλε της θάλασσας και πάρτε μια βαθιά ανάσα. Εάν προβλέπεται μια κουραστική μέρα στην εργασία σας, προσθέστε ένα αξεσουάρ σε φωτεινή απόχρωση, όπως ένα βαθύ κόκκινο μαντίλι ή γραβάτα, για να προσθέσετε δύναμη στο μπλε φόρεμα ή κοστούμι.

Κόκκινο. Βιώνετε έλλειψη αυτοπεποίθησης; Το κόκκινο μπορεί να τραβήξει τα βλέμματα, να αισθάνεστε γεμάτοι ενέργεια και να σας τονώσει. Για να πειστείτε να φορέσετε κάτι κόκκινο πρέπει να αναπτύξετε την πίστη στον εαυτό σας και στις δικές σας δυνάμεις. Εάν σπάνια φοράτε αυτό το χρώμα γιατί κάπως το φοβάστε, προσπαθήστε να το βάλετε στη ζωή σας, ξεκινώντας με μικρές λεπτομέρειες όπως ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια, μια τσάντα ή ένα κόκκινο σακάκι.

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Μάθε πως να διαλέγεις τους ανθρώπους

Μάθε να ενεργοποιείς και να ερμηνεύεις σωστά τις πληροφορίες. Όλοι μας συσσωρεύουμε «σοφία», δηλαδή εμπειρίες και γνώσεις που υπάρχουν μέσα στην αποθήκη του εγκεφάλου και που αποτελούν τη φαιά ουσία αυτού που ονομάζουμε διαίσθηση. Δεν έχουν, βέβαια, όλοι οι άνθρωποι εξίσου εύκολη πρόσβαση σε αυτήν. Όμως, με λίγη εξάσκηση η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί.

Η Αν Τζερς, πνευματίστρια και συγγραφέας του βιβλίου Instant Intuition τονίζει: «Όλοι έχουμε φυσικά ένστικτα, αλλά παρασυρόμενοι από τον ξέφρενο ρυθμό της ζωής μας, δεν τα βλέπουμε». Η ίδια λοιπόν προτείνει ορισμένα απλά βήματα που θα μας βοηθήσουν να ενεργοποιήσουμε την διαίσθησή μας, αξιοποιώντας τις πληροφορίες, όσον αφορά το ποιούς ανθρώπους γνωρίζουμε ή συναναστρεφόμαστε.

1. Διαλέξτε πέντε ανθρώπους στη ζωή σας. Επιλέξτε (1) κάποιον που λατρεύετε, (2) ένα πρόσωπο με το οποίο περνάτε καλά, (3) κάποιον βαρετό, (4) ένα άτομο που σας έχει συγχύσει, (5) ένα πρόσωπο που έχει φέρει την ευτυχία ή κάτι καλό στη ζωή σας.

2. Πάρτε το πρώτο πρόσωπο – κάποιον που αγαπάτε πολύ. Φέρτε τον σαν εικόνα στο μυαλό σας. Θα δείτε πως υπάρχουν τόσα πολλά θετικά συναισθήματα που σας γεννά αυτό το άτομο.

Το να ΕΙΝΑΙ αντί να Είμαι.

Το μυστικό για την ελευθερία είναι να αποζητάς με ΠΡΟΘΕΣΗ.

«Είναι παράξενο, Οι γλάροι που περιφρονούν την τελειότητα για χάρη του ταξιδιού, πηγαίνουν στο πουθενά, με καθυστέρηση. Όσοι βάζουν σε δεύτερη μοίρα το ταξίδι για χάρη της τελειότητας πηγαίνουν παντού, μέσα σε μια στιγμή. Πάντα να θυμάσαι, Ιωνάθαν, ότι ο παράδεισος δεν είναι ούτε τόπος ούτε χρόνος, γιατί αυτά τα δυο είναι πράγματα που δεν έχουν κανένα νόημα.»

«Μπορείς να με μάθεις να πετάω κι εγώ έτσι;»  Ο Ιωνάθαν ο Γλάρος ανυπομονούσε να κατακτήσει άλλο ένα άγνωστο.

«Φυσικά, αρκεί να θες να μάθεις», «Θέλω. Πότε μπορούμε ν’ αρχίσουμε; Ακόμα και τώρα, αν θέλεις, θέλω να μάθω να πετάω κι εγώ έτσι», είπε ο Ιωνάθαν και μια παράξενη λάμψη φώτισε τα μάτια του. «Πες μου τι να κάνω».

Ο Τσιανγκ μίλησε αργά παρακολουθώντας με μεγάλη προσοχή τον νεότερο σε ηλικία γλάρο. «Για να πετάξεις τόσο γρήγορα όσο η σκέψη, οπουδήποτε δηλαδή», είπε, «πρέπει ν’ αρχίσεις με τη γνώση ότι έχεις ήδη φτάσει»

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Η Αγάπη είναι η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ

Δεν θα ένιωθαν όλοι άνετα – για την ακρίβεια δεν θα άντεχαν- αν τους πρόσφερες ξαφνικά ένα κύμα απεριόριστης αγάπης. Θα αναρωτιούνταν αν μπορούν να εμπιστευτούν ένα τέτοιο νέο είδος Ενέργειας και μέσα τους θα ανησυχούσαν μήπως δεν αξίζουν μια τέτοια ευεργεσία.

Η Αγάπη είναι η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ, ένα ανώτερο είδος Ενέργειας που μόνο ελάχιστοι μεταξύ ελάχιστων την αντέχουν.

Ζώντας με δανεικό πολιτισμό

Πριν λίγες ημέρες σκεπτόμουν ότι δε ζούμε μόνο με δανεικά χρήματα, αλλά πως ζούμε και με δανεικό πολιτισμό. Επεκτείνοντας λίγο τις σκέψεις μου, αναρωτιέμαι, τι θα έμενε αλήθεια, ως διακριτός πολιτισμός στην Ελλάδα του σήμερα, αν αφαιρούσαμε τα σπαράγματα και τις μνήμες του αρχαίου και μεσαιωνικού παρελθόντος μας; Πολύ φοβάμαι πως θα έμεναν ελάχιστα πράγματα!

Πέρα, λοιπόν, από τα λαμπρά έργα στα μουσεία μας ενός Πραξιτέλη, ενός Λεωχάρη ή ενός Σκόπα, αλλά και τις εξαίσιες τοιχογραφίες ενός Πανσέληνου ή ενός Θεοφάνη, η ελληνική καλλιτεχνική παράδοση, δεν έχει κάτι νέο να επιδείξει. Παραμένει εγκαταλειμμένη και αναξιοποίητη. Αυτή η Τέχνη που, ενώ έγινε πρότυπο σε όλη την οικουμένη, για τον τρόπο που αντιλήφθηκε τον Κόσμο, και που διδάσκεται σαν υπόδειγμα σε όλες τις καλλιτεχνικές σχολές του κόσμου, φαίνεται πως τους μόνους που δεν καταφέρνει να συγκινήσει είμαστε εμείς. 

Στην καλύτερη περίπτωση έχουμε μετατραπεί σε  φετιχιστές, που εξουδετερώνουν με την παθητική μουσειακή λατρεία της, το ζωντανό πνεύμα που υπάρχει μέσα της και που αέναο και δημιουργικό μας ωθεί προς τα εμπρός. Έχει τις ρίζες της βαθιά χωμένες στο χώμα του παρελθόντος, αλλά δυστυχώς, δεν της δίνουμε τη δυνατότητα να στείλει χυμούς προς τα πάνω, για να πετάξει νέα βλαστάρια, κλάδους και ωραίους καρπούς.

Η τέχνη του... βαπτίσματος

Όταν γεννιέται ένας άνθρωπος, τότε είναι στο χέρι των γονιών του να του δώσουν όνομα. Αντίστοιχα, όταν «γεννιέται» ένα τεχνολογικό προϊόν ή προκύπτει ένα καινούργιο τεχνολογικό φαινόμενο, τότε ο εφευρέτης καλείται να το «βαπτίσει». Σε σχέση όμως με τους γονείς, ο εφευρέτης έχει ένα τεράστιο προνόμιο. Μπορεί να ονοματίσει όπως θέλει την ανακάλυψή του, χωρίς να περιορίζεται σε λίστες συγκεκριμένων ονομάτων ή παραδόσεις.

Αυτός είναι και ο λόγος που πίσω από κάθε τι καινούργιο που εμφανίζεται στο χώρο της τεχνολογίας, κρύβεται και μια συναρπαστική ιστορία. Δείτε πώς πήραν τα ονόματα τους έξι πασίγνωστες τεχνολογικές ανακαλύψεις.

Μαγειρέψτε με τα παιδιά σας

Η κουζίνα δεν είναι μόνο το βασίλειο της μητέρας. Είναι μέρος όπου οι γονείς μπορούν πραγματικά να περάσουν δημιουργικό χρόνο με το παιδί, να το μάθουν να μαγειρεύει μαζί τους, να το διδάξουν πολύτιμα μυστικά διατροφής και βέβαια να διασκεδάσουν μαζί του. Δείτε τα οφέλη της μαγειρικής μαζί με το παιδί σας.

* Μέσα στην κουζίνα, τα παιδιά μπορούν να γνωρίσουν τον πλούτο της σωστής διατροφής. Οι γονείς μπορούν να τα φέρουν σε επαφή με τις πραγματικά υγιεινές τροφές και να τα διαδάξουν πώς θα τις απολαμβάνουν καλύτερα.

* Η επαφή με τη μαγειρική σημαίνει καλύτερη φυσική κατάσταση αλλά και οικονομία μέσα σε ένα πιο ελεγχόμενο περιβάλλον (μιας και ένα παιδί επιλέγει το φαγητό του σπιτιού, αντί να τρώει έξω).

Ένας ωκεανός στο κέντρο της Γης

Ένα μικρό ακατέργαστο διαμάντι που βρέθηκε τυχαία στη ρηχή κοίτη ενός ποταμού στη δυτική Βραζιλία και το οποίο προερχόταν από τα έγκατα της Γης, οδήγησε τους επιστήμονες στην εντυπωσιακή εκτίμηση ότι σε βάθος 410 έως 660 χιλιομέτρων υπάρχει μια άγνωστη μέχρι σήμερα «υγρή ζώνη» με τεράστια αποθέματα υπόγειου νερού, τα οποία μπορεί να είναι τουλάχιστον όσα όλοι μαζί οι ωκεανοί του πλανήτη, αν όχι πολύ περισσότερα!

Ο όγκος αυτός του νερού δεν ρέει, αλλά συγκρατείται εντός των ορυκτών. «Δεν είναι ένας ωκεανός σε στιλ Ιουλίου Βερν, όπου μπορεί να πλέει μια βάρκα», δήλωσε ο καθηγητής γεωχημείας Γράχαμ Πίρσον του καναδικού πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, ο οποίος μελέτησε το διαμάντι και τη δημιουργία του σε ένα υγρό περιβάλλον.

Η σχετική δημοσίευση από διεθνή ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής τον Γράχαμ Πίρσον, έγινε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature.

Ένα παιχνίδι που διαρκεί 28.470 ημέρες

Τόση είναι η μέση διάρκεια ζωής του καθενός μας. Το ξέρω πως ξεκινώ λίγο μακάβρια όμως αυτή είναι η αλήθεια. Ένα λεπτό είναι αρκετό για να λήξουν όλα. Επιβάλλεται, όμως, κάθε λεπτό μας να το ζούμε με όση περισσότερη δόση «ζωής» γίνεται.

Η ζωή μας κρύβει διαρκείς εναλλαγές συναισθημάτων. Από το γέλιο στην θλίψη, από τον πόνο στην ευτυχία, από τον ενθουσιασμό στην απογοήτευση. Συναισθήματα αλληλένδετα. Το ένα δεν έχει αξία δίχως το άλλο.

Ζω σχεδόν μία δεκαετία αυτό το κοντράστ συναισθημάτων μέσω του επαγγέλματος που επέλεξα να κάνω, ακολουθώντας την πορεία του πατέρα μου. Η αίσθηση που μου έχει δημιουργηθεί πλέον στο άκουσμα της λέξης «ζωή» είναι πως πρόκειται για ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι στο οποίο τους κανόνες θέτουμε εμείς και η τύχη μας! Τα «θέλω» και τα «πρέπει» που πολλές φορές άνευ λόγου ακολουθούν τις ημέρες μας, είναι αυτά που κάνουν τη ζωή μας λιγότερο η περισσότερο περίπλοκη!

Μια θεώρηση στο από που ήρθαμε.

Ας ξεκινήσουμε με την εξής σκέψη. Αν θέλετε να πάτε να κατοικήσετε σε έναν πλανήτη ποιο είναι το πρώτο πράγμα που χρειάζεστε; Φίλους είπε κάποιος. Οκ τους φίλους όμως του έχετε μαζί σας στο διαστημόπλοιο, είναι αυτοί που ανήκουν στην ομάδα σας και όλοι μαζί αποφασίζεται να μετακομίσετε σε έναν νέο πλανήτη για τον άλφα ή βήτα λόγο. 

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα χρειαστείτε μαζί με τους φίλους σας στον νέο πλανήτη; Δεν είναι το νερό και η τροφή; Ναι αυτά είναι τα ποιο σημαντικά πράγματα για να ζήσετε, φυσικά και το κατάλληλο περιβάλλον, όπως η καλή θερμοκρασία και η σωστή ατμόσφαιρα.

Ο άνθρωπος χωρίς όνειρα

''...Ξέρετε, ζούμε σε κοινωνίες που ζουν μέσα στα όνειρά τους. Όταν η κοινωνία δεν το καταλαβαίνει, τους φτιάχνουν και μία Ονειρούπολη. Όταν η κοινωνία ζει μέσα στην Ονειρούπολη βρίσκει ότι η κοινωνία είναι σκληρή. Όταν η κοινωνία είναι σκληρή, γίνεται θέαμα. 

Όταν είναι θέαμα, γίνεται ψεύτικη. Όταν γίνεται ψεύτικη, γίνεται θέατρο. Άρα εγώ αποφάσισα να αρχίσω κατ' ευθείαν με την αλήθεια του θεάτρου, που ομολογεί σε όλους ότι είναι θέατρο.Δεν είμαστε στον χώρο του ονείρου, αλλά στον χώρο του οράματος. 

Στην ουσία, αν το σκεφτείτε καλά, όταν σας προτείνουν να ονειρεύεστε, στην πραγματικότητα σας προτείνουν να κοιμάστε. Γιατί μόνο όταν κοιμάστε ονειρεύεστε. Άρα θα ήταν καλό όταν σας πουλάν όνειρα, να μην ξεχνάτε ότι σας πουλάν ύπνο. 

Και όπως ξέρετε, η λέξη έξυπνος σημαίνει αυτόν που βγαίνει από τον ύπνο. Κατά συνέπεια είναι λίγο δύσκολο να ονειρευτεί.''

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Μοναξιά και μοναχικότητα

«Όταν όλοι που βρίσκονται γύρω σου σε αφήνουν μόνο σου, τότε αυτό λέγεται μοναξιά. Όταν εσύ τους αφήνεις όλους μακρυά σου τότε αυτό λέγεται μοναχικότητα.»

Εos aurora

Πως; Ο δημόσιος χώρος δεν μας ανήκει;

Το δικαίωμά μας στη διαμαρτυρία πνίγεται σε όλη την Ευρώπη - εκτός αν είσαι πλούσιος, διαφημιστής ή θαυμαστής της όπερας.

Μέχρι τα τέλη του 19ου αι. το μεγαλύτερο μέρος της πόλης μας ανήκε σε γαιοκτήμονες. Οι πλατείες ήταν αποκλεισμένες, οι κεντρικοί δρόμοι γεμάτοι διόδια. Οι άπλυτοι (Τhe Great Unwashed, η λαϊκή τάξη), πολλοί από τους οποίους είχαν εκδιωχθεί από την επαρχία λόγω της περίφραξης και ιδιωτικοποίησης κοινόχρηστων ως τότε χώρων και εκτάσεων, ήταν επίσης αποκλεισμένοι και από τα επιθυμητά σημεία της πόλης.

Οι κοινωνικοί μεταρρυθμιστές και τα δημοκρατικά κινήματα διέλυσαν τους φραγμούς και ο δημόσιος χώρος έγινε δικαίωμα και όχι προνόμιο. Όμως ο κοινωνικός αποκλεισμός ακολουθεί την ανισότητα όπως η μέρα τη νύχτα, και τώρα, με ελάχιστο δημόσιο διάλογο, τα κέντρα των πόλεών μας ιδιωτικοποιούνται ή έστω ημι-ιδιωτικοποιούνται ξανά.

Οι πόλεις μας μετατρέπονται από τις εταιρείες που τα διαχειρίζονται σε άψυχες, μουντές, παστεριωμένες «πιάτσες» στις οποίες πλαστικοί αστυνομικοί τσουβαλιάζουν οποιονδήποτε χαζολογάει χωρίς την πρόθεση να ψωνίσει. Η ζωή σε αυτούς τους δρόμους συρρικνώνεται σε έναν κόσμο καταναλωτισμού, συμμόρφωσης και ατομικισμού, στην οποία τίποτα απρόβλεπτο ή ανησυχητικό δεν συμβαίνει.

Σαλάτα με πλιγούρι και φράουλες


Πλιγούρι, πουργκούρι, μπλουγούρι, χόντρος ή πιο απλά αλεσμένο σιτάρι. Mπορεί η ονομασία να διαφέρει ανάλογα με την περιοχή που βρισκόμαστε, όμως η διατροφική του αξία μένει ίδια - και είναι υψηλή. Tο περίεργο ωστόσο είναι ότι, αν και μας παρέχει πληθώρα θρεπτικών συστατικών, το χρησιμοποιούμε όλο και πιο σπάνια στην κουζίνα μας. Tα επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως το ψωμί, τα διάφορα αρτοσκευάσματα, το ρύζι και τα μακαρόνια, έχουν πάρει τις τελευταίες δεκαετίες τη θέση τους στο τραπέζι μας. Έτσι, μπορεί παλιότερα να το χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν πιλάφι και ντολμάδες, σήμερα όμως μόνο μερικές παραδοσιακές συνταγές μας θυμίζουν ότι υπάρχει.

Γιατί να το προτιμήσετε

• Tο πλιγούρι είναι ένα δημητριακό πλούσιο σε φυτικές ίνες και σύνθετους υδατάνθρακες. Mπορείτε να αντικαταστήσετε με αυτό το αποφλοιωμένο ρύζι και τα μακαρόνια, ιδιαίτερα αν θέλετε να χάσετε βάρος. Σε σχέση με άλλα δημητριακά, έχει χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, που σημαίνει ότι μετά την κατανάλωσή του ανεβάζει τη γλυκόζη του αίματος πολύ πιο ήπια, με αποτέλεσμα να θεωρείται άριστη πηγή υδατανθράκων για διαβητικούς.

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Γίνε κι εσύ εγωιστής, μπορείς

Από τη θεωρία στην πράξη πολλά, μα πάρα πολλά τσιγάρα δρόμος.

Τα τελευταία χρόνια έχουν γραφτεί πάμπολλα κείμενα για τους πληγέντες από την κρίση, τους άστεγους, τους άνεργους, τους πεινασμένους, τους φτωχούς, τους νεοκαταθλιπτικούς, τους αυτοκτονικούς κοκ… Όλοι μας έχουμε διαβάσει – κάποιοι από εμάς έχουμε ίσως γράψει – άρθρα που εκθέτουν την συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση γύρω μας. Έχουμε κατά καιρούς υπογράψει διάφορα petitions, έχουμε βάλει ως status στο facebook ότι σήμερα είναι η τάδε παγκόσμια μέρα, έχουμε twitάρει πως δεν πρέπει να ξεχνάμε την τάδε κατηγορία ανθρώπων που δεινοπαθούν, έχουμε συζητήσει σε μια παρέα για τον άστεγο που είδαμε το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά, για τη νέα αύξηση της ανεργίας, για τις στατιστικές που δείχνουν ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που συνεχώς βουλιάζει.

Και έχοντας κάνει όλα αυτά, νοιώθουμε καλά. Γιατί αναγνωρίσαμε το πρόβλημα, γιατί γράψαμε γι’ αυτό, γιατί ενημερώσαμε κάποιους για αυτό, γιατί το συζητήσαμε, οπότε κάναμε το χρέος μας. Μεταθέσαμε την ευθύνη στους άλλους για να κάνουν κάτι γι’ αυτό.

Γιατί όμως τα νούμερα συνεχίζουν να ανεβαίνουν αμείλικτα; Γιατί εξακολουθούν πολλοί συνάνθρωποί μας να πεινάνε; Να μην έχουν κάπου να μείνουν; Να είναι βυθισμένοι στη κατάθλιψη; Να θέλουν να αυτοκτονήσουν;

O Έλληνας και η Ferrari

Ένας Έλληνας μπαίνει σε μια τράπεζα της Νέας Υόρκης και ζητάει πληροφορίες για ένα δάνειο.

Λέει στον υπάλληλο των δανείων ότι θέλει να ταξιδέψει στην Ελλάδα λόγω εργασίας για 2 εβδομάδες και χρειάζεται οπωσδήποτε να πάρει ένα δάνειο των $5.000.

Ο υπάλληλος του εξηγεί ότι η τράπεζα θα χρειαστεί ένα είδος ασφάλειας (υποθήκη) για να του χορηγήσει το δάνειο, έτσι ο Έλληνας βγάζει από την τσέπη του και αφήνει πάνω στο γραφείο τα κλειδιά από μία ολοκαίνουρια Ferrari , που είναι παρκαρισμένη στην είσοδο της Τράπεζας. Μέσα σε 10 λεπτά εγκρίνεται το δάνειο, ο Έλληνας παίρνει τα χρήματα και φεύγει.

Για να πετύχεις ότι επιθυμείς στη ζωή σου

Αυτή ήταν η ερώτηση που έκανε κάποτε ο Πλάτων, στον δάσκαλό του Σωκράτη, ένα πρωινό σε μια βόλτα τους στο δάσος.

Ο Σωκράτης γύρισε τον κοίταξε, αλλά δεν είπε τίποτα συνεχίζοντας τον περίπατό του μαζί με τον Πλάτων.

Μετά από λίγο ο Πλάτων τον ρώτησε ξανά τον δάσκαλό του, αλλά πάλι εκείνος παρέμεινε αμίλητος.

Ο Πλάτων έβραζε στο ζουμί του αλλά από την αγάπη και τον σεβασμό που είχε στον δάσκαλό του δεν είπε τίποτα.

Λίγο πριν φτάσουν για να πιουν νερό στην γνωστή πηγή με την στερνούλα της ο Πλάτων δεν άντεξε και ξαναρώτησε τον Σωκράτη αρκετά ενοχλημένος:

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Αυτά που άλλαξαν τον κόσμο

Ποιες ήταν οι κρίσιμες καμπές της ανθρωπότητας στα δυο χιλιάδες χρόνια που πέρασαν; Πολλοί μπορεί να φανταστούν μάχες και στρατηγούς, πολιτικούς και συνωμοσίες. Όχι, απαντούν ογδόντα επιστήμονες και στοχαστές που συγκεντρώθηκαν σε ένα ηλεκτρονικό φόρουμ (http://www.edge.org/) για να εκθέσουν τις απόψεις τους σχετικά με το θέμα. Δεν ήταν η πολιτική ή η ιδεολογία που άλλαξε τον κόσμο ήταν τεχνολογία.

Μπορεί η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάρδου στο Σεράγεβο να ήταν η αφορμή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η αλήθεια όμως είναι ότι η συγκυρία, τα συμφέροντα και τα πάθη ήταν τέτοια που και μη υπάρχουσης της δολοφονίας ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα γινόταν. Απλώς η αφορμή θα ήταν άλλη. Η δύναμη του μυαλού, οι ιδέες που έγιναν πρακτικές εφαρμογές είχαν βαθύτατες κοινωνικές επιπτώσεις που σταδιακά άλλαξαν τον κόσμο.

Η εφεύρεση της τυπογραφίας. Από τον Γουτεμβέργιο τον 15ο αιώνα χάραξε βαθιά την εποχή του. Η παγωμένη σκέψη της Ευρώπης δέχθηκε με πλημμύρα νέων ιδεών. Έγινε εφικτή η μαζική διακίνηση της πληροφορίας, δημιουργήθηκαν οι βάσεις για τη δημόσια και καθολική εκπαίδευση και ήταν η βάση για χιλιάδες άλλες εφευρέσεις οι οποίες στηρίζονται στη συσωρευση γνώσης. "Η τυπογραφία", παρατηρεί ο εκδότης του περιοδικού New Yorker, Hendrik Herzberg, "οδήγησε την κοινωνία στη γνώση και τη δημοκρατία".

Η αξία της αυταπάτης:

Οι φίλοι και η οικογένειά σας και ακόμη περισσότερο ο δάσκαλος της μουσικής- λένε ότι δεν έχετε ιδιαίτερο ταλέντο στο πιάνο αλλά εσείς είστε πεπεισμένος ότι είστε ο Ραχμάνινοφ. Πιστεύετε ότι όλοι κάνουν λάθος και επιμένετε να επιδεικνύετε καθημερινά τη δεξιοτεχνία σας μη ξεκολλώντας τα δάχτυλά σας από τα πλήκτρα. Είστε παράλογος;

Ως χθες η απάντηση θα ήταν μάλλον καταφατική, μια καινούργια θεωρία έρχεται όμως να σας απαλλάξει. Ανατρέποντας τα ως τώρα δεδομένα σε μια από τις πιο πολυσυζητημένες έννοιες για τη σύγχρονη Φιλοσοφία, υποστηρίζει ότι η αυταπάτη σας όχι μόνο εμπεριέχει μια μεγάλη δόση λογικής, αλλά επιπλέον μπορεί να σας κινητοποιήσει ώστε να γίνετε καλύτερος.

«Η αυταπάτη είναι ένα συχνό καθημερινό φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους μας» εξηγεί ο Αλμπερτ Νέβεν, καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Μπόχουμ της Γερμανίας ο οποίος μαζί με τον συνάδελφό του Κρίστοφ Μίχελ δημοσίευσε τη νέα θεωρία στο τελευταίο τεύχος του επιστημονικού εντύπου «Consciousness and Cognition».

Όταν λέμε αυταπάτη, για τους φιλοσόφους εννοούμε μια διαδικασία με βάση την οποία υπερασπιζόμαστε μια πεποίθηση που είναι σημαντική για μας ή για την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας παρά την ύπαρξη ισχυρών ενδείξεων εναντίον της.